Georgia (country) - Wikipedia, the free encyclopedia

Georgia (country) - Wikipedia, the free encyclopedia: "- Sent using Google Toolbar"

Poetry

*****
მოგონებები დაიცალა, ვითარცა გაცვდა...
დაკარგულია თუ ნაპოვნი ვერ ვგრძნობ თაობას.
მოგონენები იპოვიან ისევ ჩვენ გვამებს,
და ჩირქსაც ისევ წარმატებით რეცხავს საპონი.
კვლავ სიხარულმა მომანიჭა ბედნიერება.
ნეტავ რააო მკითხეს გუშინ მაგისტრანტებმა...
თავად ამოხსნეს, უპასუხეს თავისვე კითხვას:
„არა მუდმივი, არასანდო და სანანები“.
მე კი მგონია, რომ ის არის ფრიად მარტივი,
ერთგავარად მძაფრი და საჭირო დღეთა საწონი...
და რომ დიდი ხნის მანძილობით დამგარი რძისგან
პირველსაწყისად გვეახლება ქილით მაწონი...
ბედნიერებას ვერას აკლებს მაწვნის სიმჟავე,
და ის მარადის თავს იახლებს ახლის მიჯნაზე...
მერე მსოფლიო ისევ ფერთხავს დათოვლილ მკლავებს,
უფრო კი სწორად - ნაგავს იცლის სხეულის მხრიდან.
მრავალი ჩვენი თვალსაჩინო და თვალწარმტაცი
თანამედროვე ან მედროვე ვარდება ხრამში...
დედამიწაა მილიონ წელს რომ ძლებს და გაძლებს,
თორემ ჩვენს ყოფას ისაკუთრებს კოსმოსის წამი...
დღიან სივრცესი გამოჩნდება უძლური ღამე,
იცის, რომ ხვალე კვლავ მზე ამოვა და გაანათებს.
მზიან სივრცეში მალე გადის თვით ჩვენი წამიც.
მაგრამ აზრი აქვს რომ უაზროდ არ იკარგება.
არავის უნდა ჩვენი სიტყვა - დღეს პოეტებო!
მსოფლიო წიგნთა დახლზე ხარბად წევს კოელიო.
და თუ ჭილაძეს უძველესი საბეჭდ მანქანის
განგვაცვიფრებს ისევ სიმაღლე
დახლებს დაიპყრობს მოქართულე ბრძენი ოთარი...
რაღაც სხვა გეგმით მიუყვება გეგმებს ევროპა,
არც ჩვენს ენაზე ეცემიან მცოდნე ტურისტნი.
მათ ურჩევიათ სიიაფე კვების, გართობის...
და არ ადარდებთ, რომ გმირების გვაქვს კოლექცია...
გუშინ ვესტუმრე სასტუმროში სანდო გერმანელს,
იტალიელსაც, ფრანგსაც, მგავზრსაც და აბეზარსაც.
გუშინ დავხატე საქართველოს უცხო სიმაღლე,
მაგრამ ვერც ერთი ვერ მოვხიბლე ჩემი სიმართლით.
ქვეყანას იცნობს ხაჭაპური, მწვადი ხინკალი...
სულაც არ დარდობს ათას წლის წინ ვინ ვინ იყავი.
თუ კი უსწორო წარმოდგენას აქვს აღასასრული,
თუ კი შოპინგში შერეული გასცეს ქურდები,
თუ სამუდამოდ მოვირიდებთ სტალინს და ლენინს,
მხოლოდ მას შემდეგ ნატოს სწორი ერი ვიქნებით...
ისევ გუგუნებს ზარბაზანი, ისევ საფრთხეს ქმნის ერდოღანი...
ისევ იზრდება ბარელის ფასი და ავტოსახლებს სტუმრობს GM-ი.
ელექტრო ძაბვა შეძლებს თქვენს დაგვას და მოდერნისტი ელვა-მობილი.
და თვით შუაგულ ევროპას გასცდა ნავთობ-მაგნატის თურქი ძმობილი.
ტანკებს რა ვუყოთ, ტანკებს ვინ ხედავს, ტანკებს დააფრთხობს ჩიორა ჩიტი?
და უნავთობოდ დარჩენილ ტანკერს კრიზისის ელის ხანა ცნობილი.
ისევ ვაგროვებ განცდებს ფურცლებზე, რომ არ დავკარგო მოგონებები,
ისევ ვაგროვებ და მათი გროვა მაძლევს კვლავ ლოცვის ახალ საფუძველს.

29.03.11წ. ზ. ბეგიაშვილი

NO WAR!

.....

ნუ ებრძოლები საკუთარ თავს,

თორემ უთუოდ დაღუპავ მას!

ვინც მკვლელს მოკლულის იმედად კლავს,

ფუჭად იმრუდებს მსროლელის მკლავს!

ჯარისკაცები უდაბნოში ჰყიდიან სისხლს,

იქვე სატანა ჩასაფრდება და გველიც მძლავრობს...

ჯარისკაცები შვილებისთვის ჰყიდიან დღეებს,

და დღეებისთვის გასამრჯელოს ბანკში რეცხავენ -

(სისხლში ნაშოვნი ფულის სუნი უფრო მძაფრია).

სისხლით ნაყიდი დედამიწაც მით უფრო ძვირი.

მომაკვდინებელ ცუნამებში მოსჩანს ატომის

ერთიათასად მრავალქმნილი და მრავალსახა მახე - პანტომი.

როცა სამყარო თვით მესამე ომის ნისლშია,

მე მახსენდება უდაბნოში მყოფი სატანა,

კომუფლირებულ ფორმიან მხედრებს რომ უსაფრდება.

და რომ არავის არ აქვს ძალა მისი ატანის...

შვეულმფრენებით ჩაახშობენ მგონი გენერალს,

და იმდენ კილო სისხლს მდინარეებად ააჩქროლებენ,

რომ თვით კუნძულთა დამანგრეველ უცხო ცუნამებს

აუჩუყებენ გაყინული ოკეანის წყლით სავსე გულებს.

და ბორგავს ასე მსოფმხედველთა უსისხლო მასა.

მშობლებს შვილების ტკივილები მოსვენებას აღარც კი აძლევს...

თქვენი გულისთვის პატარებო დავანგრევთ ნაღმებს,

თქვენი გულისთვის ბეტონის სარკოფაგებში გამოვამწყვდევთ

მანათობელი ენერგიის შეუცვლელად სასიცოცხლო და დამღუპველ ბგერებს.

მოდით, მობრძანდით, ჩვენ ჯერ კიდევ შეგვრძა გარემო,

ჯერ კიდევ ჰყვავის ცივ გომბორზე უცხო ყვავილი.

სანამ ძალა გვაქვს შვილებს უნდა შევწიროთ ღონე,

რომ მათი პაწაწინა უმწეო სხეულები სულ მთლად გადარჩნენ,

რომ მათი სუნთქვით გავიმდიდროთ გზა - ჰუმანიზმის.

და აღარასდროს აღარ შევქმნათ მკვლელი - ატომი!

...ნეტავ ვიცოდე რას ფიქრობდა მაშინ ბელადი?

რამ აღატკინა, რამ მოხიბლა, რამ აიძულა?

ძირს! ძირს! ძირს! ძირს ყველაფერი ის რაც მკვლელის ნიჭმა წარმოქმნა.

ჩვენ უახლესი სიცოცხლის შექმნის ნიჭით მოვედით!

ზურაბ ბეგიაშვილი

Novelist

მე ვარ ზურაბ ბეგიაშვილი - დავიბადე 1980 წლის 03 აგვისტოს სიღნაღის რაიონის სოფელ ძველი ანაგაში.
განათლება: ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი (იურიდიული ფაკულტეტი).
სამუშაო მიმართულებები - მწერლობა, პოეზია, ლექციების კურსი სამართალში.

Lab

I like dogs!

www.parnasi.ge/

შემოქმედება

http://www.nplg.gov.ge/ec/ka/cart/search.html?cmd=search&pft=biblio&qs=700%3A%E1%83%91%E1%83%94%E1%83%92%E1%83%98%E1%83%90%E1%83%A8%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98+%E1%83%96%E1%83%A3%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%91

Novelist

http://zurabbegiashvili-moderngeorgianauthor.blogspot.com/